uitzicht huis sunset

Zooo, wat gaat die tijd snel! Zoals sommigen wellicht hebben meegekregen in mijn vorige persoonlijke blog zit ik nu (nog) niet in de Filipijnen maar op Bali. Om hier te komen was toch iets meer gedoe dan dat ik ooit had kunnen denken! En ik had bijna het gevoel dat Bali toch niet mijn roeping was.

‘Wat is er dan gebeurd? Nou, ik durf het bijna niet te zeggen…Maar ik werd dus geweigerd op mijn vlucht naar Bali! En daar stond ik dan letterlijk met mijn hele hebben en houden. Iedereen uitgezwaaid en Doei doei gezegd – voor weet ik veel hoe lang en toen gebeurde gewoon het ergste. Ik mocht niet mee op mijn vlucht naar Bali! Whaaaat! 

Dit is gewoon het allerergste wat je op een vliegveld kan overkomen. Op terroristische aanslagen na natuurlijk, maar goed. Dit was voor mij wel even een door de grond zak momentje. Later meer daar over..

Bali / Filipijnen

Ondertussen zit ik nu wel heerlijk op Bali. Alles is goed en ik mag ik zeker niet klagen. Heb een fijn huis, ver afgelegen van alle drukte want daar hou ik niet zo van. Daarom spreken de Filipijnen mij misschien ook meer aan. De eerste paar dagen was ik nog wel behoorlijk in de war de hele tijd over van alles. Van je apropos kan je wel zeggen.

Ik wilde vaak Filipijns terug gaan praten en moest ook heel erg wennen aan het links rijden. Ik Nederland rijd ik eigenlijk al jaren geen auto meer, laat staan op een scooter. Alhoewel ik het geweldig vind hoor!

rijstveldje bali
Om de hoek 🙂

Maar hier heb ik al minstens 3 keer oog in oog gestaan (gereden) met een Balinees en telkens herinnerde ik mijzelf weer: focus Brietje, links rijden! Een keer in het bijzonder was ik dan ook erg blij met mijn beschermengeltje. De jetlag en de voorgaande gebeurtenissen hadden blijkbaar wel impact. 

verkeersdrukte

Gekkenwerk en wat een gigantische absurde drukte

Maar echt, hoe ze hier dan ook rijden. Echt gekkenwerk en wat een gigantische absurde drukte. Hutje mutje achter elkaar en zo weer met 60/80 km per uur het gas erop. Die mega drukke wegen mijd ik dan ook liever maar vaak ontkom je er niet aan. De weg van ‘mijn huis’ naar het strand is aardig chill en die rijd ik het meest. Vaak in de ochtend om te surfen en sávonds voor de sunset. Helaas zijn hier geen chille (betaalbare) bamboehutjes aan het strand zoals in de Filipijnen 🙂 Mocht je er wel een weten, let me know!

zonsondergang canggu
Echo Beach Canggu

Waarom ben ik naar Bali gegaan?

Het is nu de tweede keer dat ik op Bali ben en stiekem is hier de start van DIT avontuur toen al begonnen. Huh, hoe dan? Drie jaar geleden belandde ik in het plaatsje Canggu en ik voelde hier toen al de vrijheid. Ik zag en hoorde dat veel mensen vanaf hun laptop locatie onafhankelijk werk deden. Online werken dus,  waar en wanneer je maar wilt. Als je maar internet en uiteraard werk te doen hebt. Dat vond ik toen wel heeeeeel interessant! Maar op dat moment leek dat ook een ver van mijn bed show.

Inmiddels was ik (voor Bali) ook al verliefd geworden op de Filipijnen. Echt verliefd, en ik miste dat land. Wat een paradijsje. Waar ik vroeger altijd van droomde vond ik hier. Tropische witte stranden, wuivende palmbomen, prachtige groene natuur, super lieve mensen en nog lang niet zo druk als ik elders in Azië had ervaren (uitzonderingen daargelaten want ook daar begint het drukker te worden). 

Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan!

Pipi Langkous

Om een heel lang verhaal wat korter te houden – ik kwam zonder werk te zitten en het idee ontstond om onder andere een website over de Filipijnen te gaan maken (ik heb het nog nooit gedaan, dus denk dat ik het wel kan!).  Om vervolgens met al mijn spaargeld naar de Filipijnen te gaan. Daar wilde ik flink aan mijn nieuwe plan en project te gaan werken. En dat, in het fijnste land dat ik tot dusver had meegemaakt en de hoop daar echt iets mee te kunnen doen. Maar dat bleek toen nog een lastig verhaal voor mij. Ook het internet in de Filipijnen schoot niet bepaald op. Ik genoot ook teveel van de onontdekte plekjes en toen iets opzetten was niet echt haalbaar voor mij. Ik legde mij erbij neer, maar zonder het toen te beseffen heb ik in die tijd wel heel veel informatie en ervaringen bij elkaar verzameld 🙂

Where intention goes energy flows

James Redfield

Nu een aantal jaren later sta ik toch waar ik toen wilde zijn. Puur Filipijnen heeft vorm gekregen en ik werk als freelancer. Where intention goes energy flows.. Hier geloof ik dan ook heilig in. Ennn, als ik deze lifestyle toen niet op Bali had gezien dan was ik hier waarschijnlijk pas veel later achter gekomen. En daarom ben ik nu op Bali,  als een soort van ode zeg maar! 

canggu beach surf girl
Batu Bolong Beach Canggu

Maar ik mocht dus niet mee in het vliegtuig

Het is achteraf best wel een beschamend verhaal want heel letterlijk is het gewoon mijn eigen schuld. Als persoon kan nog wel eens chaotisch zijn en laat ik dingen op het laatste moment aankomen.

Om 11 uur zou mijn vlucht vertrekken. Ik had de avond ervoor bij vrienden geslapen in Haarlem en ik was ruim op tijd op Schiphol. Misschien was dat het wel. Te erg op tijd en dan het gevoel hebben dat je zeeën van tijd hebt :p

Het was al behoorlijk druk op Schiphol. Ik had gelukkig alleen handbagage mee dus ik kon zo doorlopen. Lang leve op reis met alleen handbagage. Of was het achteraf misschien toch gunstiger geweest als ik wel ruimbagage had gehad.  Dan hadden ze mij misschien toch nog toegelaten in het vliegtuig…

Ik liep eigenlijk gelijk naar de gate en was ruim op tijd. Voordat ik zo’n 20 uur onderweg zou zijn wilde ik nog even aan het werk. Ik was expres (heel dom dus) met mijn rug naar alle mensen toe gaan zitten zodat ik me even kon afsluiten. Ik keek regelmatig achterom en zag op een gegeven moment dat de eerste mensen gingen boarden. Ik keek nog een paar keer en dacht.. ‘Oh dat kan nog wel…

Ik heb nooit zo’n haast om het vliegtuig als eerste in te komen en er was ook iets vertraging dus ik had blijkbaar nog minder haast. Ondertussen werkte ik vrolijk verder en focuste ik mij enigszins ook op een laatste oproep om het vliegtuig in te gaan. Die oproep hoorde ik helemaal niet (deden ze niet meer aan, zeiden ze achteraf ) en ik dacht laat ik die kant maar eens oplopen.

Toen bleek de tijd om te gaan boarden bijna voorbij te zijn. ‘Fiewww wat een geluk’ dacht ik, ‘net op tijd nog! Ik overhandigde vlug mijn paspoort en boardingpass en toen kwam de vraag. ‘Mevrouw, u heeft een one way ticket naar Bali maar kunt u ook aantonen dat je Bali weer gaat verlaten? Euuuhhh jaaaa…’Ik ga daarna door naar de Filipijnen! ‘Nou laat maar even zien dan en opschieten graag want we gaan bijna vertrekken’. 

Fuck! Deze had ik niet op Schiphol zien aankomen. 

Er ging van alles door me heen wat ik nu moest. Ik had immers al gezegd dat ik een ticket naar de Filipijnen had. Maar die kon ik niet laten zien. Helemaal in de stress vertelde ik dat ik het document niet kon vinden. “Mevrouw, we MOETEN NU iets zien want we gaan afsluiten hier.  Anders boek je nu gauw maar een nieuw ticket”. Ok, zei ik dankbaar en met trillende handen en pakte gauw mijn telefoon.

Via Skyscanner vond ik een uitgaande vlucht naar Kuala Lumpur. Ik vulde al mijn gegevens in en ik kwam aan bij de betaalvormen. Fuck, alleen creditcard opties. Daar stond nu nog niets op (prepaid card). Paypal dan. Shit, ik weet mijn wachtwoord niet meer. Ondertussen waren ze mij aardig aan pushen dat ik moest opschieten (begreep ik maar het werkte averechts).  Ik moest vervolgens de hele boeking weer overnieuw doen omdat ik alleen met Ideal kon betalen.

En je raad het al, ook de app werkte ineens niet mee. Voor mijn gevoel bleef deze uren hangen op laden en ondertussen bleven ze maar door pushen. Met een schuin oor hoorde ik al; “Die moeten we van de vlucht halen hoor, dit duurt te lang”… Ik vroeg of ze mij aub even gerust wilden stellen want normaal gesproken is een ticket boeken zo gepiept en op deze manier werd ik natuurlijk bloedzenuwachtig. Ok mevrouw, als je maar opschiet. Jaaaa, ik ben er bijnaaaaa. Nog een paar tikken verwijderd van het Ideal betaalscherm en eindelijk kon ik op het knopje BETALEN drukken. Ik sprong een gat in de lucht; Yess, ik heb betaald!! En liet gelijk mijn uitreisticket van Bali naar Kuala Lumpur aan ze zien. 

Euhh.. ja maar mevrouw, we hebben jou NET van de vlucht gehaald. 

What!! 

Huh.. Verbijsterd was ik. En met alle respect ik besef heel goed dat ik zelf te laat was, de boel niet voor elkaar had en dat ze mij zelfs nog tijd gaven maar dit vond ik wel een beetje lullig. Als ik blijkbaar 30 seconden sneller was geweest dan had ik in het vliegtuig gezeten. Ik deed nog een paar smeekbeden maar die haalden helemaal niets meer uit. Er bleken zelfs nog meer problemen te zijn. Er was ook een verkeerde crew aan board die omgewisseld moest worden, en daar haakte ik nog weer gauw op in toen ik dat met een schuin oor opving. Maar helaas, het was niet meer mogelijk. Vol ongeloof liep ik weg van het hele tafereel en ergens moest ik ook wel lachen.

Eigen schuld dikke bult

Weer ging er van alles door mij heen maar ik bleef kalm en accepteerde de situatie. Vervolgens belde ik mijn moeder. Die begreep er ook al niks van waarom ik nog niet had gereageerd op het laatste Doei doei, fijne reis appje. Nou dat dus.. De rest van de dag heb ik nog van alles geprobeerd en gedaan op Schiphol om vervolgens maar weer af te druipen naar huis! Wat een grap. 

Bellen, balen, nadenken nog eens bellen…

Accept what is, let go of what was, and have faith in what will be

Sonia Ricotti

Uiteindelijk na minstens 25 telefoontjes en bijna 300 euro armer kon ik mijn ticket omboeken en kon ik met dezelfde vlucht 2 dagen later mee. ALS ik dat nog wilde werd mij gevraagd door en met China Airlines. Ik had daar wel dubbele gevoelens bij maar no hard feelings omdat het gewoon mijn eigen schuld was. 

Terug thuis had ik natuurlijk genoeg stof om over na te denken. Waarom is mij dit gebeurd? Is Bali dan toch niet mijn pad? Of heb ik nog een ander lesje te leren?

aapjes pedang pedang strand ingang ulluwatu
De bewakers van Padang Padang Beach – Uluwatu

Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat ik niet te makkelijk over alles moet denken en dat ik vooral mijn focus moet houden. 

Dank je wel / Salamat / Terima Kasih voor weer een lesje 🙂

Always remember, your focus determines your reality

George Lucas

En ik weet natuurlijk maar al te goed dat deze strenge regel ook geldt voor de Filipijnen.
Dus zorg dat je dit goed voor elkaar hebt! 😀

4 antwoorden
  1. Jacomijn Heupink
    Jacomijn Heupink zegt:

    Ik had het laatst op Sumatra.. Ze hadden me trouwens wel op de vlucht toegelaten maar ik mocht de douane niet door het land in met een gratis visum van 14 dgn en zou er dan 1 moeten kopen ofzo. Ik kreeg met de WiFi toegang van een medewerker de tijd om wat te boeken. Maar ja… Ik was al wel binnen…

    Net wat je zegt.. Je focus blijven houden! Ik heb het ook hoor… Omdat reizen zo makkelijk gaat, het altijd goed gaat enz..

    Heel veel succes en sterkte op je verdere avontuur!

    Beantwoorden
    • Puur Filipijnen
      Puur Filipijnen zegt:

      Ooh jeetje, nou dan heb jij iets meer geluk gehad! Fijn dat je het nog mocht regelen 😀 En inderdaad als je regelmatig reist dan ga je vrij gauw iets te makkelijk denken.
      Yes, meer focus 🙂 Dank je wel!!

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *